Omawiając moje przygody z wodą byłoby głupotą nie docenić tego, co mamy w zasięgu ręki. Zawsze twierdzę, iż nasza  rodzima przyroda to prawdziwy skarb.

Wracając do domu z każdej dalekiej wędrówki, rozglądam się zachłannie wokoło i nieustannie dochodzę do tego samego wniosku – urodziłem się, żyję w przepięknej części świata i naprawdę znakomicie się tu czuję. Noszę jednocześnie w sobie nadzieję, że zachłanność i głupota ludzka nie zniszczy tego piękna, a wrażenie radości w sercu pozostanie we mnie jeszcze długi, długi czas…